Het logo van GGZ voor jou
- Het logo roept op om iets te doen, het is geen vrijblijvend en ook geen waardevrij plaatje. De uil kijkt ons indringend aan en roept ons op haar te volgen, de ladder op. Geen feit-waarde dichotomie! Wij gaan in tegen het wijdverbreide misverstand dat de gedragswetenschappen en het doen van therapie een waarde-neutrale bezigheid zou moeten zijn. Nee, het gaat ons om een morele oproep, een oproep om iets te gaan ondernemen, om iets goeds te gaan doen met ons leven.
- Op het logo zien we allereerst de uil. De uil van Athene is een kleine uil, die in de Griekse mythologie Pallas Athene, de godin van de wijsheid, vertegenwoordigt of vergezelt. De uil was in de klassieke oudheid een symbool van kennis, wijsheid en scherpzinnigheid. We associëren de uil met een alziende wijsheid, omdat de uil uitstekend in het donker kan zien. De uil is het zinnebeeld van de wijsheid en de reflectie, een symbool dat door de eeuwen heen telkens opnieuw werd opgevoerd.
- Vervolgens merken we op het logo de trap Wanneer men de Akropolis van Athene bezoekt, dan is de indrukwekkende marmeren trap het eerste dat men ziet. Het Parthenon, het hoogste punt van de Akropolis, staat op een verhoogde vloer met een trapachtige structuur. De trap staat voor de reis van het leven, de verbinding tussen het aardse en het verhevene, en de beklimming van de trap staat voor het nastreven van doelen, kennis of spirituele verheffing. De trap staat voor een pad dat moet worden bewandeld, met de bijbehorende uitdagingen en symboliseert de problemen die iemand kan tegenkomen in het leven.
- Het logo is een oproep aan de cliënt: het is goed om met wijsheid, mildheid en reflectie te kijken naar wat je in jouw leven hebt gedaan en nog doet, en het is goed om dat van enige afstand en van een wat hoger gelegen standpunt te doen. De trap is nu de hooggelegen stoel van waaruit de umpire van Wimbledon naar de tenniswedstrijden daar beneden kijkt en ingrijpt als het nodig is. De tenniswedstrijd is het leven van de cliënt, de verheven umpire is de cliënt, die kijkt naar wat er zich in zijn leven afspeelt en afgespeeld heeft. Dit is de oppervlakkige betekenis van het plaatje.
- Het logo is tegelijkertijd echter ook een oproep aan cliënt en behandelaar om de therapie op de juiste manier te doen: de uil is een kritische uil, die uitroept dat het goed is om te reflecteren op wat cliënt en behandelaar in de behandeling samen aan het doen zijn, hierbij stil te staan en er van afstand naar te kijken. Hoe dieper cliënt en behandelaar in de behandeling zitten, des te moeilijker is het oog te houden voor wat zij samen aan het doen zijn, des te groter is het risico dat zij de positie van de uil verliezen. De ladder zelf is nu veel meer de ladder van Wittgenstein, die in de laatste stelling van de Tractatus Logico-Philosophicus zegt:
Mijn zinnen geven helderheid doordat degene, die mij begrijpt, aan het einde deze zinnen als onzinnig herkent, wanneer hij door deze zinnen heen – erop – eroverheen naar boven is geklommen. Hij moet om zo te zeggen de ladder wegwerpen, nadat hij erop naar boven is gekomen. Hij moet deze zinnen overwinnen, want dan ziet hij de wereld op de juiste wijze.
In een behandeling worden allerlei zaken besproken en gezegd, maar elke behandeling heeft een begin en een einde, en er is een grens aan wat er in een behandeling kan worden gezegd. Na de behandeling gaat de cliënt (en de behandelaar) op eigen kracht verder en wordt er niet langer in een therapie gepraat, maar buiten een therapie geleefd. Een goede therapie is een therapie die zichzelf overbodig maakt en geen nut meer heeft.
